Serhat Çetinkaya
06 Август 2026•Ажурирано: 07 Август 2026
Седумдесет и петгодишниот Мустафа Оздемир, кој живее во областа Гунејсинир во турската покраина Коња, по долгогодишната работа како кројач и механичар за мотоцикли, во пензионерските години изработката на музички инструменти, што сам ја научил, ја претворил во неразделен дел од својот живот.
Во работилницата што ја уредил во дворот на својот дом, Оздемир веќе четврт век му дава форма на дрвото, изработувајќи различни музички инструменти, пред сѐ саз, ут и кабак кемане, како и бастуни.
Без да биде чирак кај кој било мајстор, вештината ја усовршил преку методот на обиди и грешки, благодарение на што не само што изработува инструменти, туку и умее да свири на нив. Секое утро, уште во раните часови, ја отвора вратата на својата работилница и, во зависност од видот на дрвото, одлучува кој инструмент ќе го изработува тој ден.
Понекогаш го изработува телото на еден саз, понекогаш го обликува неговиот врат, а во текот на денот ги прави и последните детали на бастуните што ги изработува.
Звукот од пилата и шмирглата што се слуша од работилницата повремено го заменуваат мелодиите што се разлеваат од инструментите што самиот ги изработил.
– „Ниту една работа не сум ја научил од мајстор“
Во изјава за дописникот на АА, Оздемир рече дека уште од детството имал интерес за работи што бараат рачна изработка.
Тој истакна дека во животот 20 години работел како кројач, а уште 20 години како механичар за мотоцикли, додавајќи дека и тие професии ги научил сам.
Оздемир вели дека неговата љубов кон музиката датира уште од детските години.
„Од 1963 година свирев саз. Во 2000 година почнав да изработувам сазови. Потоа почнав да изработувам ут. Подоцна почнав да изработувам и кабак кемане. Така ми помина животот. Немам мајстор. Не сум учел кај никого. Тоа е дар од Бога. Ниту една работа не сум ја научил од мајстор. Можам сѐ да изработам од почеток.“
Оздемир рече дека инструментите што ги изработува најчесто ги подарува, а некои од оние што ги добиваат му даваат одреден износ како „надомест за неговиот труд“.
Посочувајќи дека на млада возраст ги изгубил мајка си и татко си и дека имал тежок живот, Оздемир рече дека занимавањето со различни ракотворби и музиката му помогнале и го зачувале во секоја смисла.
